moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
Bohaterski lekarz wart swojej ulicy

Szef sanitarny Naczelnej Komendy Obrony Lwowa w 1918 roku, naczelny lekarz I Obwodu Śródmieście podczas powstania warszawskiego i pionier walki z gruźlicą – mjr dr Lesław Węgrzynowski jest dziś postacią nieco zapomnianą. Wojskowi lekarze zabiegają więc, by władze Wrocławia uhonorowały Lesława Węgrzynowskiego. Proponują, by jego imieniem została nazwana ulica w stolicy Dolnego Śląska. Świetną okazją do tego byłaby przypadająca w tym roku setna rocznica obrony Lwowa i odzyskania przez Polskę niepodległości.

Na ostatnim Zjeździe Wojskowej Izby Lekarskiej jej delegaci wystosowali apel do władz Wrocławia o uhonorowanie majora nazwaniem jego imieniem ulicy, skweru czy placu we Wrocławiu. „W roku setnej rocznicy Obrony Lwowa, stanowiącej jeden z fundamentów odradzającej się wówczas Rzeczypospolitej, apelujemy do Rady Miejskiej Wrocławia o nadanie imienia ulicy mjr. dr. Lesława Węgrzynowskiego” – napisano w apelu.

Dwie obrony Lwowa

Mjr Węgrzynowski urodził się 15 września 1885 roku w Rohatynie, ok. 50 km od Lwowa. Postanowił iść w ślady ojca, lekarza, oraz wuja, prof. Antoniego Gluzińskiego, wybitnego internisty i patologa. Po skończeniu w 1910 roku studiów medycznych zajął się badaniami nad leczeniem chorób płuc, zwłaszcza gruźlicy.

REKLAMA

Kiedy wybuchła I wojna światowa, w sierpniu 1914 roku wstąpił do Legionu Wschodniego, polskiej formacji wojskowej utworzonej we Lwowie pod auspicjami Naczelnego Komitetu Narodowego. W jej szeregach służyli ochotniczo członkowie Polowych Drużyn Sokolich, Drużyn Bartoszowych i Polskich Drużyn Strzeleckich okręgu lwowskiego. W Legionie Węgrzynowski wraz z dwoma innymi lekarzami utworzył Polską Służbę Sanitarną.

Po rozwiązaniu formacji pod koniec września 1914 roku, z powodu odmowy złożenia przez żołnierzy przysięgi na wierność cesarzowi Austrii, lekarz został wcielony do armii austriackiej. Jako wojskowy medyk udzielił m.in. pomocy lekarskiej aresztowanemu przez Austriaków Włodzimierzowi Leninowi, który przebywał w Nowym Targu.

W 1918 roku por. dr Węgrzynowski powrócił do Lwowa i niedługo potem wziął udział w obronie miasta podczas wojny polsko-ukraińskiej. Został szefem sanitarnym utworzonej 1 listopada Naczelnej Komendy Obrony Lwowa. Kierowana przez niego służba udzielała pomocy medycznej zarówno Polakom, jak i rannym przeciwnikom. Za wkład w odzyskanie niepodległości Węgrzynowski został po wojnie awansowany do stopnia majora. W okresie międzywojennym pracował m.in. jako dyrektor Lecznicy Towarzystwa Walki z Gruźlicą w Hołosku Wielkim pod Lwowem, współtworzył też poradnię przeciwgruźliczą we Lwowie.

Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku mjr rez. dr Węgrzynowski kolejny raz wziął udział w obronie Lwowa. Po zajęciu miasta przez Sowietów został wraz z innymi polskimi oficerami aresztowany przez NKWD. Uwolniono go, gdy okazało się, że podczas I wojny udzielił pomocy Leninowi. Potem kierował lwowską kliniką ftyzjatrii, która zajmowała się leczeniem chorób układu oddechowego.

Doktor w powstaniu

Po zajęciu miasta przez Niemców przeniósł się do Warszawy i pracował w wojskowym Szpitalu Ujazdowskim. Działał też jako „Bartosz” w Armii Krajowej i brał udział w ratowaniu ludności żydowskiej w ramach Rady Pomocy Żydom „Żegota”. Kiedy wybuchło powstanie warszawskie, objął funkcję naczelnego lekarza I Obwodu Śródmieście. „Swoim hartem ducha i nieugiętą postawą dawał przykład wszystkim młodym adeptom sztuki medycznej walczącej Warszawy” – napisano w apelu Wojskowej Izby Lekarskiej. Jego zasługą było m.in. zorganizowanie na początku wrześniu 1944 roku zabezpieczenia medycznego ewakuacji załogi Starówki kanałami do Śródmieścia. Wówczas na jego polecenie zgromadzono surowicę przeciwtężcową, zapewniono też miejsca dla rannych w szpitalach i punktach opatrunkowych.

Po zakończeniu wojny nie mógł wrócić do Lwowa, który znalazł się poza granicami Polski. Osiadł we Wrocławiu. Pracował jako dyrektor sanatoriów gruźliczych w Zakopanem, Bukowcu koło Kowar i w Obornikach Śląskich. Aktywnie uczestniczył w walce z gruźlicą, która w tym okresie dziesiątkowała polskie społeczeństwa.

W 1949 roku dr Węgrzynowski został zastępcą profesora w Katedrze Ftyzjologii Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Wrocławskiego.. Po dwóch latach zwolniono go z uczelni z przyczyn politycznych z adnotacją: „Politycznie wrogi, naukowo bez wartości, raczej zacofany, nie powinien pozostać na katedrze". – Mimo takiego potraktowania do końca życia niósł pomoc chorym na gruźlicę w Miejskiej Poradni Przeciwgruźliczej we Wrocławiu – podkreśla dr n. med. Krzysztof Kopociński, szef Pododdziału Okulistycznego w 105 Kresowym Szpitalu Wojskowym w Żarach i jeden z inicjatorów uczczenia pamięci mjr. Węgrzynowskiego.

Doktor zmarł we Wrocławiu 10 czerwca 1956 roku i został pochowany na cmentarzu Świętego Wawrzyńca. – Na nagrobku znalazła się jedynie krótka inskrypcja i przeciętny przechodzień nie ma pojęcia, że spoczywa tam legendarny obrońca Lwowa i bohaterski lekarz powstańczej Warszawy – dodaje dr Kopociński. Dlatego w 2016 roku, w 60. rocznicę śmierci bohaterskiego lekarza, dr Kopociński i jego brat, dr n. med. Zbigniew Kopociński, wysunęli propozycję nadania wrocławskiej ulicy imienia majora, który ostatnie lata swego życia poświęcił mieszkańcom stolicy Dolnego Śląska. Komisja ds. Kultury Rady Miejskiej Wrocławia pozytywnie zaopiniowała ich wniosek i wpisała kandydaturę lwowskiego lekarza na listę oczekujących do rejestru. Nadal jednak nie ma decyzji o nazwaniu ulicy czy placu nazwiskiem doktora. Wydaje się, że doskonałą okazją do uhonorowania bohaterskiego lekarza i oficera jest obchodzone w tym roku stulecie obrony Lwowa oraz setna rocznica odzyskania przez Polskę niepodległości.

Bibliografia

Krzysztof Kopociński, Zbigniew Kopociński, Czesław Jeśman, „60. rocznica śmierci mjr. dr. Lesława Ignacego Węgrzynowskiego (1885–1956), Szefa Sanitarnego Naczelnej Komendy Obrony Lwowa”, „Lekarz Wojskowy” 2016

Witold Lisowski „Polska służba zdrowia w powstaniach narodowych 1794–1944”, Warszawa 2006

portal warszawa.getto.pl

portal lekarzepowstania.pl

portal umed.wroc.pl

Anna Dąbrowska , dziennikarka portalu polska-zbrojna.pl

dodaj komentarz

komentarze


Zostań w domu i czytaj „Polskę Zbrojną”
 
„Anakonda” rusza na poligony
Wirtualne strzelanie w Błękitnej Brygadzie
Pełne wynagrodzenie za kwarantannę
Poćwicz online z siedmioma sportsmenkami
Online z mistrzami sportu
Głos (z) płonącej Warszawy
Wirtualny bieg na Monte Cassino na ostatniej prostej
Gen. Andrzejczak na wschodniej granicy
Widzieć i nie być widzianym
Orzeczenia lekarskie żołnierzy będą ważne dłużej
„Ratownik” od nowa
10 mln zł na zapomogi dla żołnierzy
Mercedes nie tylko do holowania
Granatniki dla GROM-u poszukiwane
Wojsko przeciw wirusowi
Poćwicz z mistrzami sportu wojskowego!
Agent w generalskich szlifach
Koniec kijowskiego snu
Terytorialsi nie stracą dodatku
Komitet Wojskowy NATO o pandemii
Nowy wiceminister w MON
Amerykanie odmładzają F-16
Święto żołnierzy służących na misjach
Białe noce podhalańczyków
Pięcioro laureatów sportowego plebiscytu „Polski Zbrojnej”
„Spartan” znów na Mazurach
Będą kolonie dla dzieci żołnierzy
Obradowała Rada Gabinetowa
Trzeba rozbić to więzienie!
Polskie porty bardziej otwarte
Na wakacje z WOT
Ćwiczenia z torpedą
F-16 kończą misję w Estonii
MON nie wycofuje się z MSPO
Pierwsze Leopardy 2PL odebrane
Nowa strategia z podpisem prezydenta
Co z tegorocznym MSPO?
Prezydent Duda w Davos o przyszłości Sojuszu
MON podsumowuje walkę wojska z COVID-19
„Anakonda ’20” – dzień marynarki wojennej
Morskie początki „Anakondy”
Dunkierka, czyli 80 lat od operacji „Dynamo”
NATO walczy z koronawirusem
Specjalsi świętują
Kierunek: Drawsko Pomorskie
Rosyjskie zagrożenie w kosmosie
„Harpun” do walki
Prawdziwi wojownicy
Na misjach święta inne niż zwykle
Więcej pieniędzy dla żołnierzy na misjach
Transportery płyną na drugi brzeg
Miesiąc izolacji żołnierzy „Irini”
Weź udział w wojskowych ćwiczeniach
Czas na praktyczne szkolenie studentów Legii
„Nagroda specjalna” dla płk. Tomasza Bartkowiaka
Polskie F-16 w ćwiczeniach „Ramstein Alloy 20”
Sukcesy sportowców w mundurach
NATO pozostaje w Iraku, Polska także

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Inspektorat Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO