moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

 
Szwedzi mogą bronić się... tydzień

Wypowiedzi szefa sztabu generalnego szwedzkich sił zbrojnych z grudnia 2012 roku o tym, że w przypadku ograniczonego ataku zbrojnego Szwecja jest w stanie bronić się przez tydzień, wywołały burzliwe publiczne dyskusje na temat szwedzkiej polityki obronnej i jej sił zbrojnych – pisze Justyna Gotkowska, ekspert Ośrodka Studiów Wschodnich im. Marka Karpia, współautorka raportu „W regionie siła – Stan i perspektywy współpracy wojskowej wybranych państw obszaru od Morza Bałtyckiego do Morza Czarnego”.

Debaty są niezwykle istotne ze względu na ich wpływ na toczące się prace nad strategią bezpieczeństwa Szwecji na lata 2015-2018. Może ona wprowadzić korekty do dotychczasowej polityki szwedzkiego rządu i przynieść większe inwestycje w obronę kraju i zwiększenie współpracy z NATO w regionie Europy Północnej. Debata unaocznia problem, jakim dla Szwecji stały się rezultaty redefinicji jej polityki obronnej i przekształceń sił zbrojnych w ostatnim dwudziestoleciu, w regionie postrzeganym jako coraz mniej stabilny.

W latach 90. Szwecja zrezygnowała z neutralności, charakteryzującej się nieangażowaniem się po jakiejkolwiek ze stron międzypaństwowego konfliktu zbrojnego i zaczęła określać się jako państwo bezaliansowe, tj. pozostające poza sojuszami wojskowymi i dowolnie kształtujące swoją politykę w czasie wojny. Transformacja szwedzkiej armii w kierunku armii ekspedycyjnej ograniczyła zdolności Szwecji do obrony kraju. W 2009 roku Szwecja przyjęła doktrynę „solidarności” z państwami nordyckimi i unijnymi, w ramach której wyraziła również oczekiwanie pomocy ze strony tych państw w przypadku zagrożenia (mając na myśli NATO). Ostatnie wypowiedzi przedstawicieli Sojuszu podważyły jednak zasadność takiej polityki szwedzkiego rządu, a w połączeniu z wypowiedziami szefa sztabu szwedzkiej armii unaoczniły, że Szwecja zmuszona jest do poszukiwania nowej formuły dla zapewnienia własnego bezpieczeństwa.

Wojna rosyjsko-gruzińska w 2008 roku oraz wcześniejsze działania rosyjskie w regionie Arktyki (m.in. wznowienie lotów bombowców strategicznych) i ataki cybernetyczne na Estonię wpłynęły na przewartościowanie szwedzkiej polityki. W Szwecji nastąpił wzrost poczucia zagrożenia i prawdopodobieństwo zaistnienia kryzysów w regionie Morza Bałtyckiego i Arktyki. Powodem są zwiększające się możliwości wydobycia i transportu surowców energetycznych, transportu morskiego i rybołówstwa oraz prowadzona reforma i modernizacja rosyjskiej armii.

W strategii bezpieczeństwa z 2009 roku rząd postawił więc zadania zapewnienia integralności terytorialnej i suwerenności politycznej na równi z udziałem w polityce zarządzania kryzysowego. Zobowiązał też siły zbrojne do ponownego wprowadzenia planowania obronnego. Nie wykluczył pojawienia się kryzysów i konfliktów w regionie Europy Północnej w przyszłości, które pośrednio lub bezpośrednio dotknęłyby Szwecję. Jednocześnie jednak wprowadzane od kilku lat plany transformacji sił zbrojnych w stronę modelu ekspedycyjnego były zasadniczo kontynuowane.

Szwecja stoi przed dużym wyzwaniem: jak kształtować politykę obronną i zapewnić bezpieczeństwo i suwerenność państwa w sąsiedztwie postrzeganym jako coraz mniej stabilne. W szwedzkich dyskusjach pojawiają się różne propozycje: utrzymanie bezaliansowości przy znacznym wzroście wydatków na obronność i korekcie reformy wojskowej; przystąpienie do NATO; dalsze rozwijanie nordyckiej współpracy obronnej w kierunku sojuszu wojskowego; zawarcie szwedzko-fińskiego sojuszu obronnego. W kwestii przystąpienia do NATO w Szwecji nie ma jednak i długo nie będzie konsensusu politycznego i społecznego.

Zmiany w dyskursie i polityce obronnej Szwecji mogą sprzyjać wzmocnieniu bezpieczeństwa w obszarze Morza Bałtyckiego. Większa współpraca polityczna i wojskowa w regionie może pełnić funkcję „prewencyjną” i „odstraszającą” oraz prowadzić do skoordynowanej i szybszej reakcji w przypadku ewentualnych kryzysów.


Tekst opublikowany na stronach Ośrodka Studiów Wschodnich. Pełna treść artykułu.





Jedną z koncepcji budowy systemu bezpieczeństwa w Skandynawii jest szwedzka propozycja stworzenia nordyckiego sojuszu. Więcej o tym pomyśle czytaj na portalu polska-zbrojna.pl.

  Szwedzi chcą skandynawskich sił zbrojnych

W razie ataku, bronilibyśmy się tydzień – tak ocenił możliwości szwedzkiej armii jej głównodowodzący. Szansą na poprawę bezpieczeństwa ma być współpraca wojskowa z sąsiadami – Danią, Finlandią i Norwegią. Wspólne zakupy, szkolenie i dowodzenie to podstawa propozycji Sztokholmu.
REKLAMA

Justyna Gotkowska
Ekspert Ośrodka Studiów Wschodnich im. Marka Karpia

dodaj komentarz

komentarze

~scoobydoopoznan
1361267820
I tak muszą wejść do NATO.
00-B3-ED-57

F-16 z Krzesin przebazowane do Łasku
 
Rakiety z Mesko w F-35
Wojsko przeciw wirusowi
Polskie porty bardziej otwarte
Brawurowe zagony motorowe
Kawalerowie Orderu Krzyża Wojskowego, wystąp!
Prezydent Duda jedzie do USA
Prezydent Andrzej Duda w Białym Domu
Więcej pieniędzy dla żołnierzy na misjach
Żołnierze w sztafecie pomocy
Pełne wynagrodzenie za kwarantannę
Wzmacnianie sojuszu polsko-amerykańskiego
Szkolenie wodne podhalańczyków
30 lat GROM-u – serwis okolicznościowy
Odznaka dla ratowników pola walki
10 mln zł na zapomogi dla żołnierzy
Kraby w Bolesławcu
PGZ będzie obecna na MSPO
„Wojownik Niezłomny” wśród terytorialsów
Poćwicz online z siedmioma sportsmenkami
Czarna taktyka w kawalerii powietrznej
Komitet Wojskowy NATO o pandemii
Wojsko ma ofertę dla cywili
Lotnicy uratowali Wielką Brytanię
Na WAT o cyberbezpieczeństwie
Rosyjskie zagrożenie w kosmosie
Pięcioro laureatów sportowego plebiscytu „Polski Zbrojnej”
Oficer jak biała karta...
Ułańska szarża
Orzeczenia lekarskie żołnierzy będą ważne dłużej
Powstaje Szkoła Podoficerska Logistyki
Kawalerzyści na Jeziorze Solińskim
Minister Błaszczak dziękuje medykom
Mały Katyń pod Augustowem
Na WF-ie dokładniej ocenią wytrzymałość żołnierzy
F-16 kończą misję w Estonii
W MON o polsko-słowackiej współpracy
Kolejne Groty dla wojska
MON dofinansuje mural o Bitwie Warszawskiej
Więcej celowników z PCO dla wojska
Polskie F-16 w ćwiczeniach „Ramstein Alloy 20”
„Karakal ’20”: wyzwanie w Nowej Dębie
Laserowa artyleria US Army
Operator GROM, czyli żołnierz do zadań specjalnych
Online z mistrzami sportu
„Defender” – pracowity poligon saperów
Dogrywka „Defendera”
Emisariusz heroiczny
Amerykanie odmładzają F-16
Ochotnicy na ratunek
Amerykanie zredukują swój kontyngent w Niemczech
Baretki Orderu Krzyża Wojskowego
Krwawy Wołyń
Na misjach święta inne niż zwykle
Poćwicz z mistrzami sportu wojskowego!
Weterani znów staną na macie
Miesiąc izolacji żołnierzy „Irini”

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Inspektorat Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO