moja polska zbrojna
Od 25 maja 2018 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych, zwane także RODO).

W związku z powyższym przygotowaliśmy dla Państwa informacje dotyczące przetwarzania przez Wojskowy Instytut Wydawniczy Państwa danych osobowych. Prosimy o zapoznanie się z nimi: Polityka przetwarzania danych.

Prosimy o zaakceptowanie warunków przetwarzania danych osobowych przez Wojskowych Instytut Wydawniczy – Akceptuję

Polak kandydatem na stanowisko szefa Komitetu Wojskowego UE

Unia Europejska prowadzi obecnie cztery operacje i osiem misji szkoleniowych. Coraz więcej uwagi w Europie zwracamy na obronność, dlatego widzę potrzebę, by nadać doradztwu wojskowemu w strukturach unijnych większe znaczenie – mówi gen. broni Sławomir Wojciechowski. Oficer jest polskim kandydatem na przewodniczącego Komitetu Wojskowego UE, najwyższe stanowisko wojskowe w Unii.

Kilka tygodni temu Polska zgłosiła Pana kandydaturę na stanowisko przewodniczącego Komitetu Wojskowego UE. To najwyższa rangą instytucja wojskowa w Radzie Unii. Dotąd nikt z Europy Środkowo-Wschodniej nie zajmował tak wysokiego stanowiska w unijnych strukturach.

Gen. broni Sławomir Wojciechowski: To ogromne wyróżnienie i nobilitacja. Jestem kandydatem nie tylko typowanym przez Siły Zbrojne RP, lecz także przez nasz kraj. Cieszę się, iż uznano, że jestem osobą godną zaufania i mam odpowiednie kompetencje oraz doświadczenie, by ubiegać się o to stanowisko.

REKLAMA

Proszę zdradzić kulisy głosowania. Jak wybiera się szefa Komitetu Wojskowego UE?

W czasie niejawnego głosowania szefowie sztabów wybierają spośród siebie kandydata, który ma stanąć na czele komitetu i przewodniczyć ich obradom. By głosowanie było ważne, jednego kandydata musi wskazać przynajmniej 14 z 27 szefów sztabów generalnych. Takie głosowanie odbędzie się 15 maja.

Kto poza Panem ubiega się o to stanowisko?

Będę konkurował z szefami sztabów ze Słowenii i Irlandii. Zgodnie z obyczajem kandydatami poszczególnych krajów na to stanowisko są szefowie sztabów generalnych. Wcześniejsze wybory pokazują, że nie jest to jednak regułą.

Polska chce łamać utarte schematy?

Jesteśmy po prostu niekonwencjonalni (śmiech). Szef Sztabu Generalnego WP, gen. Wiesław Kukuła, uznał, że obecnie ma inne priorytety i zadania do realizacji, więc nie będzie ubiegał się o tę funkcję. Dlatego Polska wysunęła moją kandydaturę. I choć mam poparcie rządu, doświadczenie w pracy w strukturach unijnych, bogate doświadczenie zawodowe, to w tym przypadku pozostaje pewna doza niepewności. Nie wiadomo, czy szefowie sztabów będą chcieli oddać głos na kogoś spoza ich kręgu. Poza tym, niezależnie od osobistych preferencji, trzeba pamiętać, że w razie takiego głosowania liczy się polityka poszczególnych krajów, oczekiwania i sojusze.

Chce Pan powiedzieć, że 15 maja szefowie sztabów generalnych zagłosują nie za generałem Wojciechowskim, a po prostu za Polską?

Zwykle tak jest. Ale jestem dobrej myśli, bo mamy sporo atutów. Przede wszystkim nasz kraj jest aktywnym i bardzo zaangażowanym członkiem Unii Europejskiej i NATO. Jesteśmy ważnym sojusznikiem, bierzemy udział w różnego rodzaju programach, inicjatywach i operacjach UE. Mam też nadzieję, że sam dałem się poznać kolegom, bo od półtora roku mam do czynienia z kwestiami militarnymi w ramach unijnych struktur. Jestem polskim przedstawicielem wojskowym przy komitetach wojskowych NATO i UE.

Kampania ruszyła. Cieszę się, że mam wsparcie Ministerstwa Obrony Narodowej, Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz osobiste generała Wiesława Kukuły. Przed nami wiele spotkań międzynarodowych i jednym z zagadnień będzie kwestia wyborów. Wielu szefów sztabów dobrze znam, i choć nie wszystkich, być może będę mógł z pozostałymi się spotkać i porozmawiać. Ocenić, kto jest już zdecydowany, a kto się jeszcze waha. Na tych ostatnich szczególnie nam zależy, bo powinniśmy ich do siebie przekonać i rozwiać ewentualne wątpliwości.

Toczy Pan walkę na gruncie dyplomatycznym.

Zdecydowanie więcej tu dyplomacji niż wojskowości. Szef Komitetu Wojskowego jest osobą funkcjonującą pomiędzy polityką i dyplomacją a sprawami wojskowymi. Należy po części do obu tych światów.

Głosowanie w maju przyniesie odpowiedź na wiele ciekawych pytań. Przekonamy się wówczas, na ile Unia Europejska jest otwarta na nowe wyzwania. I bynajmniej nie chodzi mi o to, by przeprowadzać w niej radykalne zamiany i np. przejąć za Sojusz zadania obrony kolektywnej. Chodzi po prostu o zwiększenie obecności i wpływu wojskowego doradztwa oraz o perspektywy w UE.

Komitet Wojskowy UE został powołany prawie 25 lat temu. Według naszej oceny jest to gremium, które nie do końca funkcjonuje zgodnie z oczekiwaniami swoich członków. A przecież UE prowadzi obecnie cztery operacje, głównie na morzach, i osiem misji szkoleniowych. Jest dużo inicjatyw, nowych strategii, poszerzenia domen działania, w których Unia mówi językiem obronności, dlatego widzę potrzebę, by nadać doradztwu wojskowemu w strukturach unijnych większe znaczenie. Powinniśmy być doradcami polityków, a nie mam poczucia, że tak to teraz działa.

Dlaczego głos wojska powinien być wyraźniejszy?

Ze względu na to, co dzieje się obecnie w wymiarze bezpieczeństwa w Europie. Po raz pierwszy w historii UE mamy misję szkoleniową na jej obszarze. Do tej pory najbliższe misje unijne były na Bałkanach, a najwięcej jest prowadzonych w Afryce. Ale w związku z wojną w Ukrainie, potrzebą szkolenia ukraińskiego wojska i przekazywaniem sprzętu do Kijowa Unia Europejska podjęła zadanie szkolenia żołnierzy, którzy mają walczyć w wojnie obronnej. Powołaniu misji towarzyszyły wątpliwości dotyczące procesu podejmowania decyzji związanych z jej kształtem. Uważam, że skoro my jako wojskowi jesteśmy wykonawcami zadań, to powinniśmy mieć dużo wcześniej możliwość wyrażenia opinii czy doradztwa w tym względzie.

Wysoki przedstawiciel UE do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Josep Borrell mówi, że Unia powinna przyzwyczaić się mówić językiem siły. Bezpieczeństwo w Europie jest kojarzone coraz częściej z obronnością, dlatego uważam, że należy też zastanowić się głęboko nad rolą Komitetu Wojskowego UE.

Obecna już nie jest wystarczająca?

Tak, dotąd Komitet spełniał funkcję uzupełniającą, która jednak powinna być adekwatna do zakresu i wagi zadań wojskowych. Jest to nie tylko moja opinia, lecz także moich wojskowych odpowiedników z innych krajów UE, którzy są jednocześnie wyrazicielami opinii swoich szefów sztabów generalnych. Jestem przekonany, że trzeba w Unii Europejskiej więcej uwagi poświęcić wojskowości. I nie chodzi tu tylko o rozwijanie struktur dowodzenia w UE, lecz także o rozdzielenie zadań polityczno-wojskowych na poziomie strategicznym od operacyjnych i wykonawczych.

Proszę zwrócić uwagę na to, jak ważna jest Unia Europejska w kontekście wojny w Ukrainie. To UE ma potencjał, instrumenty, środki finansowe, np. na produkcję amunicji czy szkolenie wojska. Pod jej flagą przeszkoliliśmy już na terenie Polski i Niemiec ponad 40 tysięcy ukraińskich żołnierzy.

Rozumiem, że nadanie znaczenia wojskowemu doradztwu w Unii Europejskiej to jeden z flagowych punktów Pana kampanii. Jakie jeszcze ma Pan pomysły na Komitet Wojskowy UE?

Widzę potrzebę większego zaangażowania szefa Komitetu w rozmowy z szefami sztabów generalnych, częstszych spotkań, otwartych dyskusji na temat problemów związanych czy to z przekazywaniem sprzętu, czy delegowaniem sił do poszczególnych operacji, np. tych w Afryce.

Poza tym chciałbym skupić się na właściwym wymiarze współpracy szefa Komitetu z wysokim przedstawicielem UE do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa. Ważna jest dla mnie także relacja między UE i NATO, w tym poszukiwanie takiej formuły, która będzie sprzyjała dialogowi pomiędzy tymi organizacjami, a co za tym idzie skutecznej realizacji wspólnych zadań.


Gen. broni dr Sławomir Wojciechowski jest polskim przedstawicielem wojskowym przy komitetach wojskowych NATO i UE.  Służbę rozpoczął w 1987 roku. Jest absolwentem m.in. Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Obrony Przeciwlotniczej, Akademii Sztuki Wojennej (wcześniej Akademia Obrony Narodowej), brytyjskiego Joint Services Command and Staff College oraz US Army War College. Był m.in. dowódcą operacyjnym rodzajów sił zbrojnych, dowódcą Wielonarodowego Korpusu Północno-Wschodniego, dowodził też 17 Wielkopolską Brygadą Zmechanizowaną. Zajmował stanowiska w Sztabie Generalnym WP, kierował Departamentem Strategii i Planowania Obronnego MON.

Magdalena Kowalska-Sendek

autor zdjęć: Krzysztof Świderski/ PAP

dodaj komentarz

komentarze


Polki pobiegły po srebro!
 
Dodatkowe siły do ochrony granicy
Dwie dekady ulepszania Sojuszu
Barbara wzmocni polską obronę powietrzną
Obradował Komitet Wojskowy Unii Europejskiej
Nowe zadania szefa SKW
Bezkonkurencyjni kierowcy z DGW
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Podróż po AWACS-ie
„Ryś” z laserem
Grupa Północna o wsparciu dla Ukrainy
Serwis K9 w Polsce
Morska Jednostka Rakietowa w Rumunii
Tomczyk: „Tarcza Wschód” ma odstraszyć agresora
By Polska była bezpieczna
AGM-158B JASSM-ER dla lotnictwa
Szachownice nie dotarły nad Finlandię
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Mobilne dowodzenie
Kto wywalczy tytuł mistrza MMA?
Tarcza Wschód – odstraszanie i obrona
Ostatnia droga Pileckiego
„Sarex ’24”: razem w czasie kryzysu
„Pierwsza Drużyna” na start
Przysięga w Limanowej
Flota Bayraktarów w komplecie
Nie szpital, a instytut
Cień atomowej zagłady
Systemy obrony powietrznej dla Ukrainy
Żołnierze ewakuują Polaków rannych w Gruzji
Sukcesy reprezentantek CWZS-u
Dwa srebrne medale kajakarzy CWZS-u
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Pociski artyleryjskie dla Ukrainy
Wielki triumf 2 Korpusu Polskiego
Wojna w świętym mieście, epilog
WAT-owskie eksperymenty na ISS
Wojskowi medycy niosą pomoc w Iraku
Hełmy – nowoczesne i na miarę
Ratownicy na medal
Pokazali bojowego ducha
Dwa krążki kajakarki z „armii mistrzów”
Broń Hitlera w rękach AK
Wszystkie misje AWACS-a
Honor weteranom misji!
WAM wraca po latach
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Najmłodsi artyści Wojska Polskiego
NATO on Northern Track
Piedimonte – samobójcza misja
Polscy żołnierze stacjonujący w Libanie są bezpieczni
Ameryka daje wsparcie
Ustawa o obronie ojczyzny – pytania i odpowiedzi
Po śladach polskich bohaterów
They Will Check The Training Results in Combat
Centrum Szkolenia WOT świętuje
Sejmowa debata o bezpieczeństwie
Żołnierz ranny na granicy z Białorusią
„Grand Quadriga ‘24”
„Sarex”, czyli jeden za wszystkich, wszyscy za jednego

Ministerstwo Obrony Narodowej Wojsko Polskie Sztab Generalny Wojska Polskiego Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych Dowództwo Operacyjne Rodzajów Sił Zbrojnych Wojska Obrony
Terytorialnej
Żandarmeria Wojskowa Dowództwo Garnizonu Warszawa Inspektorat Wsparcia SZ Wielonarodowy Korpus
Północno-
Wschodni
Wielonarodowa
Dywizja
Północny-
Wschód
Centrum
Szkolenia Sił Połączonych
NATO (JFTC)
Agencja Uzbrojenia

Wojskowy Instytut Wydawniczy (C) 2015
wykonanie i hosting AIKELO